Naam: Henk de Rade (directeur, Veiligheidszorg Drenthe, 1996- heden)

foto henk de rade

"Vanaf 1990 was ik manager bij FC Emmen, daar heb ik voor de mensen die suppoost waren een interne opleiding gemaakt, later heb ik dit in samenwerking met de KNVB uitgebreid. Die suppoosten knipten kaartjes, maar in een voetbalstadion was er meer nodig dan alleen kaartjes knippen en daar was weer een opleiding voor nodig. Ik heb die mensen een uniform gegeven en ervoor gezorgd dat ze portofoons, een sleutelplan en een eigen plek binnen de organisatie kregen. Dat liep een jaar of zes en in die tijd zijn er heel wat schermutselingen geweest die we goed en naar behorenhebben opgelost. Zo hebben we geprobeerd om de zaken naar een hoger plan te tillen.
Eind 1996  kwamen Peter van der Velden (oud-burgemeester van de gemeente Emmen) en Tom van der Vlist (voormalig districtschef van de politie) bij mij langs. Ze vertelden dat Emmen bij de G32 (netwerk voor grotere steden met bepaalde stedelijke vraagstukken) zat en daarom in aanmerking kwam voor Melkert-gelden. Op dat moment waren Marinus Sliekers (beleidsmedewerker politie) en Willem Hoftijzer (beleidsmedewerker gemeente Emmen) aan het onderzoeken wat er op het vlak van wet- en regelgeving geregeld moest worden om stadswachten aan te stellen. Je kan iemand een uniform aantrekken en zeggen dat er gesubsidieerd gesurveilleerd gaat worden, maar dat werkt natuurlijk niet. Dus daarvoor heb ik een plan gemaakt. Daarvoor ben ik onder andere naar Drachten geweest, daar zat een kleine stichting, zij hadden al drie betaalde opdrachten die betaald werden via de Melkert-regeling. Het was heel inspirerend om te zien op welke manieren zij invulling gaven aan het surveilleren en hoe zij het surveillancegebied vergroot hadden door een bedrijfsauto aan te schaffen. Ik ben ook naar Utrecht geweest, daar zag ik stadswachten lopen die een bepaald logo droegen, dat logo heb ik van ze gekocht, en vandaag de dag is dat nog steeds het logo van Veiligheidszorg Drenthe. Pas toen Stadstoezicht Utrecht werd opgeheven hebben we alle rechten hierover gekregen. Ik wilde graag dat logo hebben omdat ik ervoor gekozen had om onze mensen een politie-uniform te geven, want dat heeft uitstraling, en dit logo heeft de kleuren van een politie-uniform. Een logo met afkortingen, wat je veel ziet, deed meer denken aan een particulier beveiligingsbedrijf. Met dit imago heb je de juiste uitstraling naar buiten toe. Er was wel een landelijk stadwachtentenue, maar dat had totaal geen uitstraling, daarvan heb ik gezegd, dat wil ik niet. Veel politieagenten waren hier niet blij mee, maar ik heb dit project beetgepakt en mijn idee doorgedrukt, uiteindelijk kreeg ik hierin wel steun van de burgemeester en de districtschef van de politie.
In het begin werkte ik zelf nog bij de politie, daar was ik in dienst, maar ik werd vrijgesteld van dienst om de leiding van dit project op me te nemen.  Zo is het begonnen.
Daarna was het zoeken naar de juiste mensen. Die mensen moesten een opleiding tot Toezichthouder volgen aan het Drenthe College. Van de eerste 19 geselecteerden bleken er zeven geschikt. Hierna hebben we meer mensen aangenomen en bekeken welke taken die werknemers nog meer op zich konden nemen. Vanuit de gemeente was er ook vraag naar bijvoorbeeld verkeersregelaars en conciërges bij woningcorporaties. De insteek van het project was immers ook: mensen laten instromen, deze mensen opleiden en werkervaring laten opdoen en ervoor zorgen dat ze doorstromen naar reguliere banen. Het waren allemaal mensen met een uitkering, die door verschillende omstandigheden of ervaringen in hun leven niet meer aan het werk kwamen. Dit project bood ze kansen en daar geloof ik ook in, niemand kan tegen mij zeggen ‘die heeft al drie kansen gehad' of 'diegene is al vier keer mislukt’, als ik denk dat iemand gemotiveerd is wil ik altijd kijken of ik iets voor hem of haar kan betekenen, als de motivatie er niet is begin ik er ook niet aan hoor. Maar ik heb heel vaak gezien dat iemand weer helemaal opfleurde als hij of zij weer kon deelnemen aan de maatschappij, mensen kregen hun leven weer op de rit en dat is mooi.
Tegenwoordig is er veel aan het veranderen op het gebied van veiligheid en de vraag van opdrachtgevers is daarom ook heel anders. Nu werken we ook veel samen met HTV-opleidingen en boa-opleidingen".
 



Naam: Cees Bijl (oud-burgemeester, gemeente Emmen/ oud-bestuurslid, Veiligheidszorg Drenthe, 2001-2016)

foto cees bijl.jpg

U bent 15 jaar burgemeester van Emmen geweest. In die hoedanigheid heeft u ook al die jaren in het bestuur van Veiligheidszorg Drenthe gezeten en bent u betrokken geweest bij de organisatie. Wat betekent Veiligheidszorg Drenthe volgens u voor de veiligheidsbeleving binnen de gemeente Emmen?
“Het mooie van de Stichting Veiligheidszorg is dat het aan de ene kant bijdraagt aan de veiligheid en het veiligheidsgevoel van mensen. En dat het aan de andere kant een kans op werk biedt aan mensen met een uitkering. Op deze manier brengt het hen weer terug in het arbeidsproces met een vakgerichte opleiding.”

Nu Veiligheidszorg Noord failliet is, is Veiligheidszorg Drenthe vrij uniek in zijn soort, in Nederland. Hoe denkt u dat de toekomst van Veiligheidszorg Drenthe eruit zal zien?
“Bij de oprichting 20 jaar geleden waren er tientallen soortgelijke stichtingen die nagenoeg allemaal zijn verdwenen. Het is belangrijk te leveren wat de opdrachtgever wil en het moet betaalbaar blijven. De stichting is daar al die jaren kennelijk goed in geslaagd.”

Wat wenst u de volgende burgervader van Emmen en de nieuwe bestuurder van Veiligheidszorg Drenthe toe?
“Zelf heb ik veel plezier mogen beleven aan de inzet van de mensen van de Stichting en dat gun ik de nieuwe burgemeester van Emmen ook graag.”
 



Naam: Gertjan Wilms (beleidsadviseur openbare orde en veiligheid gemeente Emmen, 1996- heden)

foto gertjan wilms.jpg

“Als oudgediende van het eerste uur wil ik graag even terugblikken. De Stichting Veiligheidszorg Emmen en Omstreken kennen we al vanaf 1996, eerst met een zestal mensen als stadswachten in het openbaar gebied vanuit de zogenaamde banenpoolregeling, door de jaren heen gegroeid naar wat Veiligheidszorg Drenthe nu is, een flinke organisatie met ruim 110 medewerkers.
Ook het aantal taken is toegenomen, van alleen toezicht op straat naar verkeersregelaars, stewards openbaar vervoer, bijzondere opsporingsambtenaren, bodediensten, beheer gevonden voorwerpen, etc. etc.
Diverse hoogtepunten zijn er de afgelopen jaren geweest, met daarbij bezoek van bekende politici: de uitreiking van diploma’s door toenmalig minister van Justitie Winnie Sorgdrager, de opening van het kantoor aan de Wilhelminastraat door minister Klaas de Vries, en de viering van het 10-jarig bestaan in aanwezigheid van minister Johan Remkes. Nou ja, en dan zou ik nog bijna vergeten te melden dat ook de huidige minister van Defensie Jeanine Hennis-Plasschaert, toen zij nog kamerlid was, een keer is langs geweest om te ervaren hoe Veiligheidszorg in de dagelijkse praktijk werkt. Wel lang geleden allemaal. Daarom wordt het zo langzamerhand weer eens tijd dat een nieuwe grootheid op visite komt en daarmee de vitaliteit van Veiligheidszorg Drenthe onderstreept.
Veiligheidszorg Drenthe heeft een paar moeilijke jaren achter de rug: “Het spek raakt van de botten”, hoorde ik Henk de Rade regelmatig zeggen, maar de laatste tijd gaat het gelukkig weer crescendo. De hoeveelheid opdrachten neemt weer toe. Met de laatste statutenwijziging is bovendien de formele bestuurlijke binding met de drie gemeenten in Zuidoost-Drenthe weer hersteld en daarmee de directe betrokkenheid van deze gemeenten geborgd. Hiermee gaat Veiligheidszorg Drenthe voort op haar weg naar een goede stabiele toekomst, en speelt blijvend haar nadrukkelijke rol bij het vormgeven aan de lokale veiligheid en de bevordering van de werkgelegenheid. Waar de nationale politie werk moet laten liggen in verband met haar landelijke prioriteiten, kan Veiligheidszorg Drenthe inspringen en hulp aan de gemeenten bieden. Of we op deze manier uiteindelijk weer bij een vorm van gemeentepolitie uitkomen? Wie het weet mag het zeggen.”
 



Naam: Danny Harms (oud-collega, 2014-2015)

foto danny harms.jpg

Wanneer ben je werkzaam geweest bij Veiligheidszorg Drenthe?
“Ik heb eerst vanuit de HTV- opleiding (Handhaver, Toezicht en Veiligheid) drie tot vier maanden stagegelopen. Na het succesvol behalen van de opleiding ben ik van oktober 2014 tot juli 2015 aan het werk gegaan bij Veiligheidszorg Drenthe.”

Wat was je functie toen?
“Mijn functies waren boa en toezichthouder bij de gemeenten Emmen en Assen.”

Wat vond je het interessantste aan dit werk?
“Het werk was zeer gevarieerd en dat maakte het juist leuk. Tijdens je werk was je continu in contact met mensen waardoor het werk eigenlijk nooit snel verveelde. Veel mensen hadden ook respect voor je, omdat je tenslotte wel staat voor de veiligheid van de burger en voor jezelf.”

Wat heeft je doen besluiten om over te stappen naar de Koninklijke Marechaussee?
“Ik wilde mezelf verder ontwikkelen en zag dat er vacatures vrijkwamen voor de Koninklijke Marechaussee. Het is een grote organisatie met veel toekomstperspectief, waar ik me als persoon verder kan ontwikkelen.”

In welk opzicht heeft je opleiding en/ of opgedane werkervaring bij Veiligheidszorg Drenthe ertoe bijgedragen dat je succesvol bent in je huidige werk?
“Doordat ik de HTV-opleiding positief heb afgerond kon ik wat ik daar had geleerd toepassen in de praktijk bij Veiligheidszorg. In de tijd bij Veiligheidszorg heb ik veel praktijkervaring opgedaan die ik nu kan toepassen in mijn huidige werk.”

Heb je een leuke anekdote?
“Tijdens het werk bij Veiligheidszorg heb ik veel verschillende diensten gedraaid waar ik bijna elke dag wel iets leuks, of iets minder leuks meemaakte. Ik heb diensten gedraaid toen Sinterklaas in Emmen kwam en dan zorgde je er samen met je collega’s voor dat alles goed en veilig verliep. In samenwerking met Ben Kwijt, wat een onderdeel van Veiligheidszorg Drenthe is, en de politie heb ik een fietsendiefstallenactie georganiseerd. Maar ook weet ik nog dat er een brand geweest was en dat ik even later, samen met een collega, de plaats delict aan het beveiligen was.”

Wat zijn je ambities?
“Ik wil mezelf verder ontwikkelen bij de Koninklijke Marechaussee en mogelijk uiteindelijk de overstap maken naar de politie.”
 



Naam: Marinus Sliekers (oud-beleidsmedewerker, Regiopolitie Drenthe, district Zuidoost, 1996-1997)

foto marinus sliekers.jpg

“Nadat de reorganisatie bij de rijkspolitie ten einde was kreeg ik in de laatste tien jaar voor mijn pensioen een aantal projecten in mijn beheer en de eerste daarvan was om Stichting Veiligheidszorg op poten te zetten. Het ging er dan voornamelijk om dat er taken bij de stichting werden ondergebracht waar de politie niet meer aan toe kwam. Enerzijds diende de stichting de openbare orde en veiligheid en anderzijds werden mensen zonder werk hiermee gestimuleerd om weer aan het werk te gaan. Hier was toen financiële ruimte voor door de Melkert-regeling. Destijds had de gemeente Drachten al iets dergelijks georganiseerd, daar hebben we goed naar gekeken. Vervolgens hebben we de akte getekend, Willem Hoftijzer namens de burgemeester van Emmen en ik namens de districtschef van de politie. De politiechef heeft gevraagd of Henk de Rade de leiding van de stichting op zich wilde nemen. Henk heeft ervoor gekozen om alle nieuwe medewerkers een politie-uniform te geven, dat was een goede greep. Zo konden de medewerkers zich op de juiste manier profileren en laten zien waarvoor ze aangesteld waren. Daarna was het belangrijk om te zorgen voor brood op de plank. We hebben veel gesproken met de gemeente en met scholen in de buurt, daar ben ik summier bij betrokken geweest maar het meeste deed Henk zelf. Op den duur kregen we steeds meer taken waaronder bijvoorbeeld de arrestantenverzorging van de politie. En doordat de directeur in de daaropvolgende jaren veel goede keuzes heeft gemaakt is het bedrijf gevormd tot wat het nu is, met de kwaliteiten die het nu heeft. En natuurlijk zijn er meer mensen geweest die hun steentje hebben bijgedragen, maar toch, ere wie ere toekomt. Ik ben er alleen het eerste jaar mee bezig geweest, maar als er niet langer geadviseerd hoeft te worden, doordat zaken goed worden opgepakt, zijn er ook geen adviseurs meer nodig. Zo zie ik dat. Willem Hoftijzer is langer betrokken geweest omdat er financieel nog zaken geregeld moesten worden en hij was deskundig. Hierna volgenden er voor mij nog een aantal andere projecten en daarna zaten mijn 40 jaar bij de politie erop.

In 1994 ben ik, naast mijn werk bij de politie, samen met mijn vrouw begonnen met het opzetten van een saunabedrijf: Thermen & beautycentrum Anholts. Na een jaar of drie begon dit echt te lopen. Inmiddels heeft onze dochter met haar man het bedrijf overgenomen. Zij hebben ervoor gekozen om het bedrijf niet groter te maken maar wel diepte-investeringen te doen in, met name in kwaliteit, onderhoud en luxe. Ik zal je zo een rondleiding geven (noot van de redactie: het hele complex ziet er werkelijk prachtig uit).”
 



Naam: Michiel Sanders (oud-collega, 2008-2016)

“Van 1 mei 2008 tot 1 april 2016 ben ik werkzaam geweest bij Veiligheidszorg Drenthe. Als een rode draad door al die jaren heen was ‘operationeel coördinator’ mijn functie. Vele opleidingen en cursussen kon ik volgen met als resultaat diverse certificaten en diploma’s, waar ik tot op de dag van vandaag nog van profiteer. Daarnaast heb ik vele diensten naast en tussen de collega’s op de werkvloer ingevuld. De combinatie van het coördineren en diensten in het veld invullen was ideaal te noemen. Op deze manier konden er mooie contacten en banden met de opdrachtgevers opgebouwd worden, tevens kon ik zo zien waar wij ons als bedrijf konden versterken en verbeteren. Ik hoop dan ook dat mijn bijdrage aan Veiligheidszorg Drenthe hier en daar heeft geholpen, waardoor het bedrijf nu nog steeds op eigen kracht kan voortbestaan. Ik kijk in ieder geval op een roerige, plezierige en leerzame periode in mijn leven terug. Als een mooie waardering heb ik mijn afscheid beleefd waardoor ik met warme gevoelens aan het bedrijf en de vele collega’s terugdenk!”
 



Naam: Alie Oving (collega, afdeling planning, 1997-heden)

“Vanuit de bijstand ben ik hier terechtgekomen. Ik kreeg toen een briefje aan huis dat ik me kon melden op het politiebureau. Toen had ik überhaupt geen idee wat een toezichthouder was of wat een Melkert-baan was. Maar ik ben op sollicitatie geweest en daarna aangenomen. We kregen met 14 of 15 anderen die geselecteerd waren een opleiding tot toezichthouder, gedeeltelijk in Assen en gedeeltelijk in de oude pizzeria in Klijndijk, waar nu het restaurant Thijs & Aafke zit. Daar kregen we les van de politie en elke vrijdagochtend kwam de directeur van Veiligheidszorg Henk de Rade ons uniform inspecteren. We moesten er netjes uitzien, alle knopen dicht, schoenen gepoetst, hoedje op en stropdas om. We hadden namelijk hetzelfde uniform als een politieagent. Na de opleiding konden we aan de slag en de reacties op straat waren in het begin niet erg respectvol. Zo vond men dat we ‘gesubsidieerd slenterden in het centrum van Emmen’. Zelf zagen we het natuurlijk niet zo.
Na een tijdje ging ik de opleiding tot arrestantenverzorger doen en na ongeveer een half jaar werd ik ook mentor van de toezichthouders. Op den duur gingen we andere diensten verrichten, zoals ’s nachts surveilleren en andere opdrachten van de gemeente. In die tijd was ik van plan om over te stappen naar de politie, maar toch heb ik me bedacht en heb ik gesolliciteerd naar een kantoorbaan bij de planning van Veiligheidszorg. Daar werk ik nog steeds en dat bevalt me uitstekend. Hiernaast begeleid ik stagiaires van de opleiding HTV (Handhaver, Toezicht en Veiligheid). Ik heb mezelf kunnen ontwikkelen met hulp van Veiligheidszorg, maar uiteindelijk ben je zelf degene die het moet doen."
 


 

Naam: Hans Boers (rector, Carmelcollege Emmen)

“Ik werk hier nu vijf jaar, toen ik hier begon was Veiligheidszorg hier al en ik heb de aanwezigheid van een toezichthouder vanaf het eerste moment als meerwaarde ervaren. Dit omdat hierdoor toch een stukje veiligheidsgevoel ontstaat. Als je dan het plein op komt lopen en je ziet daar iemand staan, waarvan je merkt dat hij de boel goed in de gaten heeft, geeft dat gewoon een prettig gevoel. We hebben het dan ook wel uitzonderlijk goed getroffen met onze vaste toezichthouder Assad. Je merkt dat hij het hier naar zijn zin heeft, hij wordt zeer gewaardeerd en hij doet zijn werk uitstekend.

In de periode dat ik hier werk is er niet veel veranderd, maar dat is alleen maar een goed teken. De samenwerking verloopt prima, de toegevoegde waarde is er, zoals ik al aangaf. Dus er hoeft ook niets te veranderen. En iedere verandering is niet per definitie een verbetering. Als er door ziekte uitval is staat er gelijk een andere toezichthouder klaar. Tot nu toe is Assad nooit ziek geweest, even afkloppen hoor. Maar het feit dat er bij ziekte toch iemand staat, dat noem ik service en het zorgt voor continuïteit. Eens in de zoveel tijd moet het contract met Veiligheidszorg verlengd worden en ik hoef er dan ook volstrekt niet over na te denken of ik daarvoor wil tekenen. Ik hoop dat het de komende tien jaar zo blijft, daar ben ik heel uitgesproken in.

Ook als we bijzondere gelegenheden hebben kunnen we altijd rekenen op extra ondersteuning van Veiligheidszorg, bijvoorbeeld in de vorm van verkeersregeling. Aangezien we hier in een drukke woonwijk zitten. Verder heb ik altijd goed contact gehad met de directeur van Veiligheidszorg, Henk de Rade. Een bijzondere man, hij is toch wel het boegbeeld van de organisatie.”
 



Naam: Mila Bholasing (oud-collega, 2001- 2007)

foto mila bholasing.jpg

“Ik ben begonnen als toezichthouder en later ben ik gaan werken als mentor van nieuwe medewerkers en stagiaires, verder heb ik gewerkt als arrestantenverzorger. In die periode kon ik ook de boa-opleiding doen en daarna ben ik boa geworden. Via Veiligheidszorg heb ik als boa voor de gemeente Emmen en de gemeente Assen gewerkt.
Alle jaren dat ik bij Veiligheidszorg heb gewerkt heb ik dat met heel veel plezier gedaan, voor mij is het echt een hele goede werkgever geweest en ik heb alle kansen gekregen om de nodige carrièrestappen te maken. Dus alles wat ik tot nu toe heb geleerd en kan komt grotendeels door de opleidingen en ervaringen die ik bij Veiligheidszorg heb gekregen en heb opgedaan.
Heel bijzonder vond ik het toen Henk de Rade (directeur, Veiligheidszorg Drenthe) mij opgaf om de cursus instructeur C2000 (digitaal portofoonnetwerk) te doen. Ik had totaal niet het idee dat het iets voor mij was en ik twijfelde of ik het zou kunnen. Toch heb ik het gedaan en ik heb het gehaald, daarna hebben we naast de eigen collega’s ook mensen van de vrijwillige politie en parkeercontroleurs C2000-lessen gegeven."
 



Naam: Bert Bouwmeester (burgemeester, gemeente Coevorden/ bestuurslid, Veiligheidszorg Drenthe)

“We hebben roerige tijden achter de rug. Maar er zijn wel heel wat slagen gemaakt. Er zijn natuurlijk ook veel ontwikkelingen binnen het veiligheidsdomein, die bieden een organisatie als Veiligheidszorg Drenthe ook de kans om flexibel op bepaalde zaken in te springen. Ik denk dat dit op het sociale vlak, op het gebied van re-integratie, een lastigere opgave is geweest. Inmiddels heb je een stukje expertise opgebouwd en door de overheid is er tegenwoordig genoeg vraag naar specialisten op het gebied van veiligheid. Je moet kijken naar de kracht van je organisatie en bepalen waar je die in kunt zetten. Je kunt je ook beter onderscheiden door verdieping, door de kennis en de ervaring die je hebt binnen bepaalde domeinen uit te dragen, dit hoeft niet direct een geografische uitbreiding te zijn.
In de rol en de samenstelling van het bestuur is in de loop der jaren ook één en ander veranderd. De ambtelijke ondersteuning die hierdoor wordt geboden is misschien ook juist hetgeen waardoor Veiligheidszorg op deze manier kan bestaan.
Bestuurlijk gezien ligt er voor de toekomst nog een mooie uitdaging, we moeten vooral op het sociale vlak bekijken waar we eventueel kunnen samenwerken met partijen die ook bezig zijn met re-integratie. Ook is er een interessante discussie gaande over wat het aandachtsveld van de politie gaat worden, in hoeverre is er aanleiding om kerntaken af te splitsen naar lokale overheden? Wellicht zitten daar ook taken tussen die opgepakt kunnen worden door Veiligheidszorg.”